
حضرت رسول اکرم جناب محمد مصطفی از لطف خدا رسول ما است. الهی شکر! که ما افتخار داریم که در امت شان متولد شده ایم. این بزرگ ترین افتخار برای ما است. رسول ما بین انبیا کرام مانند خورشید درخشان است. آن خورشید رسالت که غروب ندارد، آن خورشید که نور هدایت را می شتابد. رسول ما مسیحای انسانیت است. کارها که رسول ما برای افزون قدرهای انسانیت انجام داده، بی نظیر و بی همتا است. خصوصا در دفاع حقوق خانم ها کارهایشان بی مثال است.
حضرت رسول اکرم عمر مبارک خویش را برای خدمت خلق و افزودن طبقات پسمانده صرف کرده و درس اخلاق خوب و انسانیت را آموزش داد. ایشان بسیار خوش اخلاق بود، به کسی بی احترامی نکر ده و حرف زشت و نازیبا نمی زد، به کوچک و بزرگ سلام می کرد. بین فقیر و ثروتمند فرق نمی گذاشت و با همة آنها دست داده و احوال پرسی می کرد .
همواره با ادب نششته و هیچگاه پاهایش را جلوی دیگران دراز نمی کرد. هنگامی که دیگران با او صحبت می کردند، بین سخن آنها حرف نمی زد . زیاد نمی خوابید و همیشه نیمی از شب بیدار بوده و عبادت می کرد گاهی برای پزیرایی فقیران کنار آن ها روی زمین نشسته و با آن ها غذا می خورد.
اگر سه روز یکی از دوستانش را نمی دید، حالش را می پرسید اگر او در مسافرت بوده برایش دعا می کرد و اگر بیمار بوده، به عیادتش می رفت. خدمت به مردم و شاگردان آنان را بهترین کار می دانست.
این ها قطره ای از دریای اخلاق و رفتار آخرین پیامبر خدا بود که قبل از ایشان کسی در عرب صاحب این ویژگی ها نبود. لذا هنگامی اهل عرب خصوصا اهل مکه این صفات را دیده با زودی شخصیت ایشان را پزیرفتند. قبل از رسول اکرم، عرب منقسم بر قبیله ها بود ولی حضرت رسول اکرم خیلی زحمت کشید و کوشش نمود تا همه قبیله ها به شکل یک ملت واحده جمع شدند.
حضرت رسول اکرم با نور رسالت، اهل عرب را منور کرده و از تاریکی شرک و کفر، هدایت به سمت نور توحید کردند. با نصیحت و اندیشیدن و حکمت عملی حق را از باطل جدا کرد و یک معاشره دارای عدل و انصاف، امن و آشتی، صحت و سلامتی را ساخت. مثلا قبل از اسلام مردم برای مال خویش خیلی اندیشمند و نگهدار بودند که سرقت نشده باشد ولی حضرت رسول اکرم معاشره ای را تشکیل داد و فکر ایشان این بود که مال مردم باید محفوظ گردد و فکر مردم از لحاظ سرقت و غارت اموال شان راحت باشد لذا فرمودند که مجازات سرقت قطع شدن دست می باشد. لذا کسی دزدی کرده، دست او قطع می شد.
همانند تا دم حیات رشد و هدایت می کرد پس پیش از رحلت برای هدایت روحانی و دینی مردم نصیحت آخر در میدان غدیر خم فرمودند که حضرت زید بن ارقم بیان کرد که رسول خدا صلی الله علیه وسلم بعد از حمد و ثنا خداوند نصیحت کردند و فرمودند که ای مردم! من درمیان شما دو چیز گران قدر ارث می گذارم. اولش، کتاب خدا یعنی قرآن که دارای هدایت و نور است. پس خودتان را به کتاب خدا بچسپانید و محکم بگیرید. خلاصه این که مردم را به قرآن راغب ساختند. بعد از آن ارشاد فرمودند دومش، اهل بیت من است و من شما را برای اهل بیت از خدا می ترسانم، این جمله را سه بار فرمودند. (صحیح مسلم،شماره بین المللی حدیث 6225 ،باب فضايل حضرت علی کرم الله وجهه الکریم)
این حدیث پاک خیلی مهم است چون به عنوان نصیحت این آخرین هدایت حضرت رسول اکرم برای مردم بود. وقتی که فرمان را داده بودند آن زمان اسلام تکمیل شده بود و مردم نماز، روزه، حج، زکات و حقوق یک دیگران را فراگرفته بودند لذا از لحاض دین احتیاج به چیزی دیگر نداشتند. آن ها صحابه و یاران پیامبر بودند، قاری و حافظ و قاضی و عالم و فقیه و محدث بودند. ولی از این فرمان رشول اکرم صلی الله علیه وسلم ما پی می بریم که مقام قرآن و اهل بیت چه قدر بلند و مهم است که آن ها بعد از ایمان یافتن ، احکام یاد گرفتن و بر آن ها عمل کردن احتیاج به قرآن و اهل بیت بودند. پس اگر آن ها بعد از اسلام و احکام و عمل بر آن ها نیاز به محکم گرفتن قرآن و اهل بیت بودند پس این لحظه فکر برای آن است که می گویند برای ما قرآن و نماز و روزه کافی است.
افراط و تفریط در هیچ مسله ای روا نیست . پس این هم اشتباه است که ما قرآن را محکم بگیریم یعنی بر احکام شریعت عمل بکنیم و اهل بیت پیامبر را رها کنیم. همینطور عمل کردن بر عکس آن هم روا نیست.
این مذکوره حدیث پیامبر ما را برای محبت اهل بیت راغب می سازد. لذا ما باید به اهل بیت پیامبر علاقه داشته باشیم و بدانیم که محبت اهل بیت مسلة شیعه و سنی نیست بلکه مسلة اسلام و ایمان است.یا الهی! ما را هدایت فرما تا ما بر نصایح واندرز های شردار بشریت، ختم مرتبت عمل نماییم، ومحبت حضرت رسول واهل بیت ایشان را بر قلوب مایان شعله ور گردان!
ودر آخرت شفاعت سردار بشریت را نصیب مان گردان، ومایان را زیر لوای حضرت ختم مرتیت محضور گردان!
٭٭٭
0 Comments